به ۴ نقطه وسط عکس ۱ دقیقه نگاه کنید و بعد پی

در پی بر رو ی دیوار سفیدی پلک بزنید

یک کالُری عبارت است از مقدار گرمای (انرژی) لازم

برای اینکه دمای یک گرم آب را ۱ درجه افزایش دهد

این افعال را یاد نگیرید    

 

فقط

 

بخوانید و بخندید.

 

۱.روزهاي تعطيل مثل بقيه روزها ساعتتون رو كوك كنين تا همه از خواب بپرن

۲.سر چهارراه وقتي چراغ سبز شد دستتون رو روي بوق بذارين تا جلويي ها زود تر راه بيفتند

۳.وقتي ميخواين برين دست به آب با صداي بلند به اطلاع همه برسونين

۴.وقتي از کسي آدرسي رو مي پرسين بلافاصله بعد از جواب دادنش جلوي چشمش از يه نفر ديگه بپرسين

۵.کرايه تاکسي رو بعد از پياده شدن و گشتن تمام جيبهاتون به صورت اسکناس هزاري پرداخت کنيد

۶.همسرتون رو با اسم همسر قبليتون صدا بزنين

۷.جدول نيمه تموم دوستتون رو حل کنين

۸.روي اتوبان و جاده روي لاين منتهي اليه سمت چپ با سرعت پنجاه کيلومتر در ساعت حرکت کنين

۹.وقتي عده زيادي مشغول تماشاي تلويزيون هستند مرتب کانال رو عوض کنين

۱۰.از بستني فروشي بخواين که اسم پنجاه و چهار نوع بستني رو براتون بگه

۱۱.در يک جمع سوپ يا چايي رو با هورت کشيدن نوش جان کنين

۱۲.به کسي که دندون مصنوعي داره بلال تعارف کنين

۱۳.وقتي از آسانسور پياده ميشين دکمه هاي تمام طبقات رو بزنين و محل رو ترک کنين

۱۴.وقتي با بچه ها بازي فکري مي کنين سعي کنين از اونها ببرين

۱۵.موقع ناهارتوي يک جمع جزئيات تهوع وگلاب به روتون استفراغي که چند روز پيش داشتين رو با آب و تاب تعريف کنين

۱۶.ايده هاي ديگران رو به اسم خودتون به کار ببرين

۱۷.بوتيک چي رو وادار کنيد شونصد رنگ و نوع مختلف پيراهنهاشو باز کنه و نشونتون بده و بعد بگين هيچ کدوم جالب نيست و سريع خارج بشين

۱۸.شمع هاي کيک تولد ديگران رو فوت کنين

۱۹.اگر سر دوستتون طاسه مرتب از آرايشگرتون تعريف کنين

۲۰.وقتي کسي لباس تازه مي خره بهش بگين خيلي گرون خريده و سرش کلاه رفته

۲۱.صابون رو هميشه کف وان حموم جا بذارين

۲۲.روي ماشينتون بوقهاي شيپوري نصب کنين

۲۳.وقتي دوستتون رو بعد ازيه مدت طولاني مي بينين بگين چقدر پير شده

۲۴.وقتي کسي در جمعي جوک تعريف مي کنه بلافاصله بگين خيلي قديمي بود

۲۵.چاقي و شکم بزرگ دوستتون رو مرتب بهش يادآوري کنين

۲۶.بادکنک بچه ها رو بترکونين

۲۷.مرتب اشتباه لغوي و گرامري ديگران هنگام صحبت رو گوشزد کنين و بهش بخندين

۲۸.وقتي دوستتون موهاي سرش رو کوتاه ميکنه بهش بگين موي بلند بيشتر بهش مي ياد

۲۹.بچه جيغ جيغوي خودتون رو به سينما ببرين

۳۰.کليد آپارتمان طبقه سيزدهم تون رو توي ماشين جا بذارين و وقتي به در آپارتمان رسيدين يادتون بياد! ﴿اين راه هم جنبه هايي از مازوخيسم در بر داره

۳۱.ايميل هاي فورواردي دوستتون رو هميشه براي خودش فوروارد كنين

۳۲.توي كنسرتهاي موسيقي بزرگ و هنري ، بي موقع دست بزنين

۳۳.هر جايي كه مي تونين ، آدامس جويده شده تون رو جا بذارين! ﴿توي دستكش دوستتون بهتره

۳۴.حبه قند نيمه جويده و خيستون رو دوباره توي قنددون بذارين

۳۵.نصف شبها با صداي بلند توي خواب حرف بزنين

۳۶.دوستتون كه پاش توي گچه رو به فوتبال بازي كردن دعوت كنين

۳۷.عكسهاي عروسي دوستتون رو با دستهاي چرب تماشا كنين

۳۸.پيچهاي كوك گيتار دوستتون رو كه ۵ دقيقه ديگه اجراي برنامه داره حداقل ۲۷۰ درجه در جهات مختلف بچرخونين

۳۹.با يه پيتزا فروشي تماس بگيرين و شماره تلفن پيتزا فروشي روبروييش كه اونطرف خيابونه رو بپرسين

۴۰.شيشه هاي سس گوجه فرنگي و هات سس فلفل رو عوض كنين

۴۱.موقع عكس رسمي انداختن براي هر كس جلوتونه شاخ بذارين

۴۲.توي ظرفهاي آجيل براي مهموناتون فقط پسته ها و فندقهاي دهان بسته بذارين

۴۳.شونصد بار به دستگاه پيغام گير تلفن دوستتون زنگ بزنين و داستان خاله سوسكه رو تعريف كنين

۴۴.توي روزهاي باروني با ماشينتون با سرعت از وسط آبهاي جمع شده رد بشين

۴۵.توي جاي كارت دستگاههاي عابر بانك چوب كبريت فرو كنين

۴۶.جاي برچسبهاي قرمز و آبي شيرهاي آب توالت هتل ها رو عوض كنين

۴۷.يكي از پايه هاي صندلي معلم يا استادتون رو لق كنين

۴۸.توي مهموني ها مرتب از بچه چهار ساله تون بخواين كه هر چي شعر بلده بخونه

۴۹.چراغ توالتي كه مشتري داره و كليد چراغش بيرونه رو خاموش كنين

۵۰.ورقهاي جزوه ء ۳۰۰ صفحه اي دوستتون كه ازش گرفتين زيراكس كنين رو قاطي پاتي بذارين ، يه بر هم بزنين ، بعد بهش پس بدي

کامساهامنیدا (kamsahamnida) = متشکرم
از آشنایی با شما خوشوقتم = choum pepgesemnida (چاعم پپگسمنیدا)
صبح به خیر / بعد از ظهر (عصر) بخیر = Annyonghaseyo (انیونگ هسیو)
شب بخیر = annyong (انیانگ) (محاوره ای) / annyonghi chumuseyo (انیونگهی چوموسیو)
حال شما چطور است؟ = ottuku chinoshimnika (اتوکو چینه شیمنیکا)
خوبم. متشکرم = ne chael chinugoisimnida (نه چل چینه گواسمنیدا)
سلام = Yoboseyo (یابوسیو) / Annyonghaseyo (انیانگ هسیو)
خداحافظ = Annyonghikeseyo (انیانگهی کسیو)
ببخشید - معذرت می خواهم = Mianhamnida - shillehhagesmnida (میانهامنیدا - شیل له هگسمنیدا)
لطفا = Chebal (چه بل)
متاسفم = Mianhamnida - Songhamnida (میانهامنیدا - سونگهامنیدا)
خواهش میکنم - فکرش را نکنید = Chanmanyo (چانمنیو)
متشکرم = Kamsahamnida - komapda - komapsmida (کامساهامنیدا - کوماپدا - کوماپسمیدا)
بلی = Ye - Ne (یه - نه)
خیر = Anio (انیو)
آقا - دوشیزه - مجرد (و نیز در انتهای اسامی آقایان و خانمها و دوشیزگان تلفظ می شود) = Ssi (سشی) بین سی و شی تلفظ می شود.
البته = Mullon (مولون)
شاید = Otchomyon (آچامیان)
ببخشید اما ... = Shillehamnidaman (شیل له همنیدامن)
اشکالی ندارد - مهم نیست = Kwaenchanssumnida (کئن چان سمنیدا)
برویم = Kaja - Kapshida (کاجا - کاپشیدا)
آیا باید برویم؟ = Uri kalkayo? (اوری کالکایو)
بله همینطور است = ne, krujyo (نه ، کروجیو)
راستی؟ واقعا؟ = Krue? (کر )
اهمیت نمی دم - برام مهم نیست = Aemoruochdoaeneyo (امورو چیدو انیو)
فهمیدم! پیداش کردم = A algeseyo - Arasmida (ا الگسیو - ارسمیدا)
آیا همینطور است؟ = Kurosmnika? (کروسمنیکا)
واقعا؟ = Changmalimnika? (چانگ مال ایمنیکا؟)
همینطور فکر می کنم = Chadukruke saenggak hamnida (چادو کروکه سانگاک همنیدا)
اینطور فکر نمی کنم = Chon kuroke saenggak hajianssumnida (چان کروکه سانگاک هجی انسمنیدا)
بخوریم = Taeshichiyo (تشیچیو)
بیایید- بیا = osso (اوسو)
خوش آمدید = Osso oshipshio (اوسو اوشیپشیو)
خیر متشکرم = anio kwaenchanssumnida (انیو کنچانسومنیدا)
خوشمزه (کلمه ی مورد علاقه ی عالیجناب!) = Mashismnida - Mashikuna (مشیسمنیدا- مشی***ا)
ضمائر فاعلی
من: Na/ Ja )kh / [h( ----------> در خطاب به مافوق
من = Nuga / nanon (نگا / نانن)
تو = Tangshin (تانگشین) / no (نو) nounen (نونن)
او = ku / kunen (که/ که نن) ----> مذکر یا مونث
او (مذکر) = koga / kunon (کگا / که نن)
او (مونث) = kuyajanun / kuyajaga (کویاجاگا / کویاجانن)
ما = uriga / urinun (اورینن / اوریگا)
شما = tanshin / tanshin-nun (تانشین نن / تانشین)
ایشان = kuduri / kudurun (کدری / کدرن)
ضمائر مفعولی
مرا / به من = narul / nauge (نارل / نعگه)
تو را / به تو = nurul / nuuge (نورل/ نواگه)
او را / به او (مذکر) = kouge / korul (کعگه / کرل)
او را / به او (مونث) = kuyaja-ege / kuyajarul (کویاجاعگه / کویاجارل)
ما را / به ما= uriuge / urirul (اوریرل / اریگه)
شما را / به شما= Tanshin-ul / tanshin-uge (تانشین ال /تانشین اگه)
ایشان را / به ایشان = kodurege / kodurul (کدرل/ کدرگه
! = هنگوکآرول چوکم هلجورامنیدا (یعنی) خیلی کم کره ای بلدم

شیطان پرستی

بار دیگر از سیطان بدانیم که هر چه به سویش میرویم از خود و خدا دور می شیم و خوبی هامون رو از دست می دیم.

تاریخچه

مفهوم شیطان در طول قرنها مورد مکاشفه قرار گرفته است. در اصل در سنت مسیحیان جودو، شیطان به عنوان بخشی از آفرینش دیده شده است که در برگیرنده قانونی است که می‌تواند در مقابل خواست خداوند مخالفت کند و با اختیار تام خود، قادر است مبارزه طلب باشد. (یادآور یکی از تفسیرهای یهودی که می‌گوید تنها زمانی که پتانسیل توانایی تخلف از خواست خدا را داشته باشید و با او مخالفت نکنید موجودی بسیار خوب خواهید بود) در خلال قرنها این مفهوم به مخالفت صرف علیه خداوند تحریف شده است.

این دیدگاه که هرچیزی نقطه مقابل خود را دارد و خداوند (تماماً خوب) باید یک نیروی خدای بد (شیطانی) نیز در مقابلش باشد (بسیار از الهه‌های قدیمی نیز این نیروهای بد را در خود داشته اند، به طور مثال تمدن مصر باستان نیز چنین باوری را داشته است).

با گسترش دین مسیحیت و بعد از آن اسلام، که هردو پیروان بسیاری بدست آوردند و یک رستگاری اعلا را برای خود قائل هستند و به زندگی بعد از مرگ اعتقاد دارند، و در میان آموزه‌های آنها شیطان وجود دارد و در همه جهان‌بینی‌های الهی، شیطان سعی دارد خداوند را تحلیل برد و خراب کند.

با رشد رو به جلوی جامعه از دوران اصلاحات به دوران روشنفکری (قرون 17 و 18)، مردl در جوامع غربی به پرسش سوالاتی راجع به شیطان کردند و این شیطان نیز در پاسخ به تدریج بزرگ و بزرگ‌تر شد، لذا شیطان پرستی به صورت یک رسم که با رسوم دینی گذشته مخالفت دارد ظهور پیدا کرده.

به علاوه شیطان پرستی برمبنای آموزه‌های مخالف دین‌های ابراهیمی به مخالفت با خدای ابراهیمی پرداخته است. قدیمی‌ترین شاهد ثبت شده راجع به این واژه (شیطان پرستی) در کتاب "تکذیب یک کتاب" توسط توماس هاردینگ (1565) به چشم میخورد که در آن از کلیسای انگلیس دفاع می‌کند: "در خلال زمانی که مارتین لوتر برای اولین بار فرقه ملحد و شیطان پرست خود را به آلمان آورد،...". در حالی که مارتین لوتر خود هرگونه ارتباطی را بین آموزه هایش و شیطان نفی کرد. شیطان در یهودیت، مسیحیت، اسلام و آیاواشی کلمه شیطان در ابتدا از دین یهود آمده و در مسیحیت و اسلام تکمیل یافته است. این نگاه یهودی-مسیحی-اسلامی از شیطان می‌تواند به موارد زیر تقسیم شود:

یهود: شیطان در یهودیت، در لغت به معنای "دشمن" یا "تهمت زننده" است. و همینطور نام فرشته‌ای است که مومنین را مورد محک قرار می‌دهد. شیطان در یهود به عنوان دشمن خدا شناخته نشده است بلکه یک خادم خدا است که وظیفه دارد ایمان بشیریت را مورد آزمایش قرار دهد.

اسلامی: کلمه شیطان در عربی "الشیطان" به معنای خطاکار، متجاوز و دشمن است. این یک عنوان است که معمولاً به موجودی به نام ابلیس صفت داده می‌شود. ابلیس یک جن بوده است که از خدا نافرمانی کرده است لذا من طبع توسط خدا محکوم شده است که به عنوان منبعی برای گمراهی انس و جن باشد و ایمان آنها را برای خدا بسنجد.

مسیحیت: در بسیاری از شاخه‌های مسیحیت، شیطان (در اصل لوسیفر) قبل از آنکه از درگاه خدا ترد شود، یک موجود روحانی یا فرشته بوده که در خدمت خداوندگار بوده است. گفته می‌شود شیطان از درگاه خداوند به دلیل غرور بیش از حد و خودپرستی ترد شده است. همینطور گفته شده است است شیطان کسی بوده است که به انسان گفته است می‌تواند خدا شود، و موجب معصیت اصلی انسان در درگاه خدا شده است و در نتیجه از بهشت عدن اخراج شده است. از شیطان در کتاب یونانی "دیابلوس" به عنوان روح پلید (Devil) نیز نام برده شده است که به معنای "تهمت زننده" یا "کسی که به ناحق دیگران را متهم می‌کند". واژه Devil از فعلی به معنای "پرت کردن" یا "انتقال دادن" نشئت گرفته شده است. در حالی که لاوی ادعا کرده است که این واژه از زبان سانسکریت "devi" مشتق شده و به معنای الهه است (گرچه این ادعا نادرست به نظر می‌‌آید)

آیاواشی: "آکیلاتریراتو آمانای" منبع اسطوره‌شناسی آیاواشی و کتاب دینی آیاواشی، راجع به "کرونی" که یک موجود شیطانی است سخن گفته است. این موجود به 6 قسمت قطعه قطعه شده است و هر قسمت در جهان با نام‌های "راوانا" , "دوریودهانا" و ... متولد شده اند.

 

 

منظور از هات داگ نوعی سوسیس و یا نوعی ساندویچ است که برای تهیه این نوع ساندویچ، هات داگ را به همراه سس و دیگر انواع چاشنی ها داخل نان قرار می دهند. نام دیگر هات داگ، فرانکفورتر می باشد که این نام را از نام شهر فرانکفورت در کشور آلمان گرفته اند. هات داگ را با مواد افزودنی مختلفی مصرف می کنند که معروف ترین آنها سس مایونز، سس کچاپ، سس خردل، انواع ترشی جات، پیاز ریز شده، کاهو، گوجه فرنگی (ریز شده، ورقه شده یا قاچ شده)، ترشی نعناع و فلفل تند می باشند.

البته مواد افزودنی دیگری هم وجود دارند. می توان روی هات داگ، پنیر رنده شده به عنوان نوعی ماده افزودنی پاشید. نوعی هات داگ هم وجود دارد که از پنیر پرورده در مواد تشکیل دهنده آن استفاده می شود و به هات داگ پنیری معروف است. هات داگی که رویش فلفل تند بریزند، به چیلی داگ معروف است. چیلی داگ و هات داگ پنیری از غذاهای مرسوم مکان های تفریحی و اعیاد محسوب می شوند.
هات داگی که آنرا به سیخ می کشند و داخل خمیر تهیه شده از آرد ذرت آنرا سرخ می کنند، به هات داگ ذرت معروف است. این نوع غذا را می توان به همراه سس خردل مصرف نمود. این غذا به خصوص در ایالات متحده آمریکا بسیار رواج دارد.

هات داگ را معمولاً از گوشت گاو و یا مخلوطی از گوشت گاو با گوشت خوک تهیه می کنند (در کشورهایی که مصرف گوشت خوک ممنوع و حرام است، تنها از گوشت گاو برای تهیه هات داگ استفاده می نمایند). البته هات داگ های مخصوص را می توان از گوشت مرغ، گوشت بوقلمون و یا حتی سبزیجات مختلف تهیه کرد. هات داگ ها را بر حسب مواد به کار رفته در تهیه آن نام گذاری می کنند. برای مثال هات داگ گاو، هات داگی است که تنها از گوشت گاو درست شده است و یا هات داگ بوقلمون، از گوشت بوقلمون تهیه شده است. هات داگ ها را پس از اضافه نمودن انواع ادویه، مواد نگهدارنده، دودی کردن و یا پختن، برای مصرف عرضه می کنند. هات داگ را قبل از استفاده می توان کبابی کرد، بخارپز نمود و یا آب پز کرد. هات داگ ها معمولاً 15 سانتی متر طول دارند. اما در برخی مناطق، هات داگ های 30 سانتی هم عرضه می شود.

از هات داگ نسبت به دیگر انواع سوسیس بیشتر استفاده می کنند. جزایر اسکاندیناوی، به خصوص کشور دانمارک، مشهورترین هات داگ ها را تولید می نماید. هات داگ تهیه شده به روش شیکاگو هم معروف است. در تهیه این نوع ساندویچ هات داگ، هات داگ را داخل نان باگت کنجدی قرار داده و رویش پیاز ریز شده، گوجه فرنگی خرد شده، ترشی نعناع، ترشی فلفل تند، سس خردل و کرفس می ریزند. البته در خود شهر شیکاگو، نوع دیگری ساندویچ هات داگ عرضه می شود که خیلی هم طرفدار دارد و در تهیه آن هات داگ کبابی یا سرخ شده را داخل نان گذاشته و به همراه پیاز ریز شده و سس خردل مصرف می کنند.

تاریخچه

اختراع این ماده غذایی همچون همبرگر و بستنی به سال 1904م برمی گردد. البته از سال 64 پس از میلاد، مردمان قاره اروپا، به خصوص آلمانی ها انواع دیگر سوسیس را تهیه می نمودند. اولین بار، ساندویچ هات داگ در شهر نیویورک و در دهه 1860 عرضه شد.
تا قبل از جنگ جهانی اول، به هات داگ فرانکفورتر می گفتند. اما با آغاز جنگ، به دلیل عواطف ضد آلمانی، نام آن به هات داگ تغییر داده شد. تقریباً پس از پایان جنگ بود که این نام رواج پیدا کرد و دیگرهمگان از آن استفاده می کردند.
شخصی به نام تاکرو کوبایاشی ، رکورد دار خوردن هات داگ در کمترین زمان در دنیاست. او در سال 2002م، در مدت 12 دقیقه تعداد 5/50 عدد هات داگ را خورد. در چهارم جولای سال 2004م، او رکورد جدیدی از خود به ثبت رسانید و در مدت 12 دقیقه، 5/53 عدد هات داگ خورد.

 

ملکه

ملکه مادر کندو بوده و جنسیت آن ماده می‌باشد. طول بدن ملکه هیجده میلی متر می‌باشد. بال‌های آن کوچک بوده و خرطوم آن توانایی جمع آوری شهد گلها را نداشته و درعوض دارای شکمی بزرگ‌تر از ماده‌های کارگر بوده و دو تا شش سال می‌تواند زنده بماند. ولی در زنبورداری تجاری بیش از دو سال از یک ملکه استفاده نمی‌شود. ملکه عسل و گرده نمی‌خورد و بجای آن ژله رویال مصرف می‌کند.

نیش ملکه همانند شمشیر تازی بوده و بدون خار می‌باشد.

ملکه مادر در سر خود نشانی قرمز دارد که به معنای تاج آن است و آن را در تصویر می‌توان مشاهده کردتصویردر تصویر می‌بینید که جثه ملکه از دیگر زنبورها بیشتر است.

 زنبور نر

زنبورهای نر در کندو تنها وظیفه بارور نمودن ملکه را دارند و دارای نیش نمی‌باشند. دارای سر و بالهای بزرگ می‌باشند. توانایی جمع‌آوری شهد و گرده را نداشته و ۲۴ روز زنده می‌مانند.

زنبور نر در حجره‌های بزرگ‌تری نسبت‌به زنبورهای کارگر پرورش می‌یابند. تخمهای بارورنشده ملکه به زنبور نر تبدیل می‌شوند.

 زنبور کارگر

جنسیت زنبورهای کارگر ماده بوده. طول بدن آنها ۹ میلیمتر می‌باد. در یک کندوی قوی با تعداد ۱۰ قاب ۷۰ هزار زنبور کارگر وجود دارد. زنبورهای کارگر با اینکه ماده هستند توانایی بارور شدن ندارند. ولی در صورت نبودن ملکه در کندو می‌توانند تخم ریزی کنند. که در زنبورداری ماده تخم‌گذار گفته می‌شود. نیش زنبورهای ماده خاردار بوده و طول آن در حدود ۱ میلی متر می‌باشد. به خاطر وجود همین خارها پس از نیش زدن و ورود زهر به بدن موجوداتی که ساختار گوشتی دارد نیش در پوست گیر کرده و موجب جدا شدن کیسه زهر از زنبور می‌شود. و پس از چند دقیقه زنبوری که نیش زده خواهد مرد.

 وظایف زنبورکارگر

جمع آوری شهد - گرده - آب - بره موم - پاسبانی از کندو - تولید عسل - رسیدگی به ملکه - پرورش نوزادان - رسیدگی به کندو و پاکیزه‌گی آن از بیشترین وظایف زنبورهای کارگر می‌باشد.

رموز بازی عصر اساطیر

تو ضيحات	Code
1000 غذا	JUNK FOOD NIGHT
1000 طلا	ATM OF EREBUS
1000 چوب	TROJAN HORSE FOR SALE
شهاب سنگ	BAWK BAWK BOOM
قدرتمند ساختن خودمان	DIVINE INTERVENTION
ساختن سريع	L33T SUPA H4X0R
سريع کرگدن ثروتمند شود	WUV WOO
چنگال بچه	TINES OF POWER
باز شدن تمام نقشه	LAY OF THE LAND
پنهان کردن نقشه	UNCERTAINTY AND DOUBT
ليزر	O CANADA
آذرخش زدن	WRATH OF THE GODS
بسيار ميمون	I WANT TEH MONKEYS!!!!!
حداکثر طرفداری کردن	MOUNT OLYMPUS
خدای جديد	PANDORAS BOX
شب	IN DARKEST NIGHT
آب قرمز	RED TIDE
نشان دادن همه حيوانات روی نقشه	SET ASCENDANT
آهسته پايين آمدن	CONSIDER THE INTERNET
قهرمان کوچک لشگر	ISIS HEAR MY PLEA
تبديل انميس به بزغاله	GOATUNHEIM
تنهايی ميتوان همه آبها را حرکت داد	CHANNEL SURFING
توت دادن درختان	FEAR THE FORAGE
بردن بازی                            THRILL OF VICTORY

خیلی بد است که ندانیم پرچم کشورمان چه جوری به وجود آمده است. مخصوصا حالا که پرچم جدید عراق هم رونمایی شده است ما باید اطلاعاتمان را در این زمینه کامل کنیم که کلاهمان یک روز سر از پس معرکه در نیاورد. این تاریخچه به اولین پرچمهای ایران تا امروز می پردازد!

 

بر خلاف اکثر عموم اولین پرچم ایران درفش کاویانی نبود بلکه اثر ذوق کورش کبیر بود. درفش کاویان زمانی درست شد که کاوه آهنگر یک هو قاطی کرد و دودمان هر چی آدم خونخوار که اول اسمش ضحاک بود را بر باد داد. کاوه فریدون را بر تخت شاهی نشاد و فریدون هم که خیلی از برچیده شدن حکومت ضحاک خوشحال بود دستور داد پیشبند کاوه را که بر سر نیزه زده بودند تا مردم را تحریک به قیام کنند طلاکاری کنند . از این به بعد شد درفش کاویانی!. کثرا فکر می کنند این پرچم اولین پرچم ایران بوده است.  حالا جالب است که درفش کاویانی را که با لباس آن بنده خدا درست نکردند. آن فقط یک نماد بود. درفشی که از روی آن ساخته شد وبه عنوان پرچم قرار گرفت از دوختن پوست پلنگ به عرض 5 متر و طول 7 متر درست شد!

 

تا زمانی که مسلمان ها ایران را گرفتند این پرچم ایران بود ولی مسلمان ها اجازه طرح پردازی را بر روی پرچم ندادند و ایران عملا بدون پرچم شد. پرچم سیاه جامگان و سرخ جامگان فقط یک رنگ داشت که هر چند پرچم الان لیبی هم فقط یک رنگ دارد ولی قبول کنید این دیگر اسمش پرچم نیست. برای همین سلطان محمود که به پادشاهی رسید توی پرچم سیاه سیاه جامگان که طرح ذوق ابومسلم بود یک ماه طلا دوزی کنند. پسرش مسعود که آمد از این سوسول بازی ها خوشش نیامد و دید ماه خیلی رمانتیک است و به دردش نمی خورد رفت سراغ علاقه اصلیش. شکار شیر!

سلطان مسعود که دید خیلی شیر دوست دارد سریعا یک شیر را به جای ماه به پرچم دوخت و از آن زمان تا قبل از انقلاب شیر شد نماد ایران. اگر می خواهید بدانید چطوری به فرانسه نگاه کنید که نشانش خروس است. آن زمان نشان ما شیر بوده است!

در زمان خوارزمشاهیان سکه هایی زده شد که عکس خورشید بر پشت شیر بود. به شخصه فکر می کنم که این به دلیل آیین مهرپرستی ایرانیان آن موقع بوده است که در این آیین خورشید بسیار مقدس بوده است. ولی هنوز تا زمان شاه خورشید باید صبر کنید.

 

شاه طهماسب هم یک خورده در این واقعه اختلال ایجاد کرد و چون فکر می کرد که ماه حمل با نشان گوسفند خیلی پربرکت بوده است ( چون خودش متولد ماه حمل بوده است ) گوسفند را جایگزین شیر کرد. در بقیه آن دوران پرچم ایران یک پارچه سبز با مشان شیر و خورشید بود که شیر و خورشید انواع و اقسام حالات مختلف را در این دوران داشته اند. تا این که نادر ، شاه شد!

 

نادر شاه چند تا پرچم داشت ولی پرچم ایران را پرچمی سه رنگ قرار داد که از رنگهای پرچم فعلی تشکیل شده بود. در این پرچم که هنوز هم 4 گوش نشده بود و مثلثی بود یک شیر بود که خورشید از پشتش طلوع می کرد و در وسط خورشید عبارت الله الملک به چشم می خورد. این پرچم مادر پرچمهای جدید ایران شد!

 

آقا محمد خان که آمد یک سری کارهای اساسی توی پرچم کرد. مثلا پرچم را 4 گوش کرد و به دست شیر ایران یک شمشیر هم داد. به خاطر این که با نادر هم مخالف بود رنگ پرچم را واحدی کرد که در شکل می بینید.

 

اما امیر کبیر. وقتی صحبت از امیر کبیر می شود باید بسیار با احترام صحبت کرد. این ایران امروز ساخته دست همان مرد است. هر چی خوبی توی ایران می بینیم یک نقشی در آن به عهده امیر کبیر بوده است.

امیرکبیر دلبستگی ویژه‌ای به نادرشاه داشت و به همین خاطر  پیوسته به ناصرالدین شاه توصیه می‌کرد شرح زندگی نادر را بخواند. امیرکبیر همان رنگ‌های پرچم نادر را قبول کرد ، اما دستور داد شکل پرچم مستطیل باشد (بر خلاف شکل سه گوشه در عهد نادرشاه. اگر این اتفاق نمی افتاد پرچم الان ما غیر استاندارد حساب می شد) و سراسر زمینه پرچم سفید، با یک نوار سبز به عرض تقریبی ۱۰ سانتی متر در گوشه بالایی و نواری سرخ رنگ به همان اندازه در قسمت پایین پرچم دوخته شود و نشان شیر و خورشید و شمشیر در میانه پرچم قرار گیرد، بدون آنکه تاجی بر بالای خورشید گذاشته شود. بدین ترتیب پرچم ایران تقریباً به شکل و فرم پرچم امروزی ایران درآمد. در آخر درباره رنگهای بیشتر صحبت می کنیم.

 

بعد از انقلاب مشروطه در مجلس برای مخالفت با روحانیون که اسفاده از عکس را حرام می دانستند نمایندگان شیر را نماد حضرت علی اعلام کردند. مشخص است که دیگر هیچ ایرانی جرئت نداشت با نشان حضرت علی مخالفت کند. حضرت علی هم که قربانش بروم یک شمشیر داشت به اسم ذوالفقار پس به دست شیر یک شمشیر هم داده شد. در همان زمانها هم بود که توسط پهلوی ها تاج به پرچم اضافه و برداشته می شد.

 

 

این بود تا زمان پیروزی انقلاب ایران که پرچم این جوری شد.این پرچم را هم که می دانید توسط طولش یک و نیم برابر عرضش است. 22 بار الله اکبر در حاشیه ها دارد. یک هیئت 18 نفره این طرح را که توسط حمید ندیمی طراحی شده است تائید کرده اند.

 

در این صفحه اطلاعات زیادی در این باره خواهید خواند: صفحه استاندارد ایران

 

رنگ پرچم

درباره رنگ پرچم هم که می شود هر برداشتی کرد ولی کلا این ترتیب زیر از همه معتبرتر است:

• سبز - نشانه خرمی و دوستی
• سپید - صلح و دوستی (بر گرفته از نشانه زرتشتیان)
• سرخ - نشان خون از دست رفتگان در راه ایران (شهیدان)

البته می توانید برای این که بفهمید این سه رنگ در پرچم ایران چقدر قدمت دارند به عکس روی این دیوار که از هخامنشی مانده است و به عنوان پرچم اهورا ( فروهر) الان در موزه لوور نگهداری می شود توجه کنید.

 

 

 

این سه رنگ امروز جزئی از هویت امروز ماست. در حقیقت پرچم ایران اگر هر احساسی به ایران داشته باشیم باز هم با وجود ما آمیخته شده است و همه ما را با این پرچم می شناسند. یک روز پرچم  شیر و خورشید و امروز این پرچم در وجود ماست. متاسفانه در چند ساله اخیر به این پرچم و کلا پرچمهای ایران توهین هایی صورت گرفته است. اگر شد یک مطلب هم در آینده درباره آن خواهم نوشت. فقط یک چیز را فراموش نمی کنم. من ایران را دوست دارم!